home கவிதை, டிரெண்டிங் கவிதைகள் : நெகிழன்

கவிதைகள் : நெகிழன்

தலைகீழ் பிராந்தியம்
 
¹
மர நிழலுக்கு நான்கு மாடுகளென
ஆங்காங்கே
குட்டான் குட்டானாக அமர்ந்து
சீட்டு விளையாடிக்கொண்டிருந்தன.
இரண்டு மாடுகளில் ஒன்று அண்ணாந்தவாறும்
மற்றொன்று குனிந்தவாறும் 
வாயில் சீட்டைக் கவ்வியபடி ஆட்டத்தில் முசுவாய் இருந்தன.
அதிலொன்று
“வெகுநேரமாய் ஆட்டங்காட்டிய ஜோக்கர்
தற்போது வசமாய் சிக்கியிருப்பதாக
தன் சேக்காலியின் செவியில் கிசுகிசுத்து
கெக்காளமிட்டது.
 
²
மனிதர்கள் புற்களை மேய்ந்தபடியும்,
மண்டியிட்டு ஓடையில் நீரருந்தியபடியும் தென்பட்டார்கள்.
ஒரு மாடு, பற்களால் தடிமனான கோலை கவ்வி
வெள்ளாமைக் காட்டில் இறங்கிய
ஒரு மனிதனை நோக்கி பலங்கொண்டு எறிந்தது.
மா…மா… என்று கத்திக்கொண்டே
வேறு கதியின்றி
புற்களை மேயத்துவங்கினான்.
 
³
மனிதர்களுக்கு லாடம் கட்டுவதில் தேர்ந்த மாடான கருப்பனை
ரொம்ப காலமாய்
சுகர் ப்ரஸ்ஸர் பீடித்து உடலை உருக்கிவந்தது.
சமீபத்தில் காலமானது.
ஊரில் பெரிய சாவு என்பதால்
அத்தனை வகை மாடுகளும் முற்றத்தில் கூடின.
சாவு வீடு
திருவிழாக்கோலமாய் காணப்பட்டது.
கருப்பனை அடக்கம் செய்தபோது
குழியை
மண்ணிட்டு நிரப்புவதற்கு பதிலாக
தவிட்டை,புண்ணாக்கை,பருத்திக்கொட்டையை, லாடங்களை கொட்டி குழியை மூடின.
அப்போது
மயானத்துக்கு வெளியே நின்ற மனிதர்கள் சிலர் 
“மா… மா…” என்று ஒருசேர ஓலமிட்டு
கருப்பனை சொர்க்கத்துக்கு வழியனுப்பினர்.

– நெகிழன்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

உன்னதத்தின் படைப்புகளை படித்து ரசித்து அனுபவிக்க வாங்க இங்கே வாங்க. Dismiss

error: Content is protected !!